Haarverf: wat smeer je eigenlijk op je hoofdhuid?

Jarenlang verfde ik mijn haar. Bijna iedere keer dat ik bij de kapper zat, gebeurde hetzelfde. Mijn gezicht werd rood, mijn wangen begonnen te gloeien en mijn huid voelde warm aan. Soms trok dat snel weg, soms hield het langer aan.

Zes weken later zat ik er gewoon weer. Zodra de uitgroei zichtbaar werd, maakte ik een nieuwe afspraak. Het hoorde bij mijn routine en ik dacht er nauwelijks over na.

De reacties van mijn huid schreef ik meestal toe aan mijn rosacea. Dat leek een logische verklaring, al had ik nooit onderzocht of de haarverf daar ook een rol bij speelde.

Toen ik me voor Leef in Regie steeds meer ging verdiepen in ingrediënten van alledaagse producten, werd ik ook nieuwsgierig naar haarverf. Wat gebeurt er tijdens het kleuren? Welke stoffen worden gebruikt? En wat weten we eigenlijk over de mogelijke risico’s?

Wat gebeurt er eigenlijk tijdens het verven?

Permanente haarverf doet meer dan een kleurlaagje op je haar aanbrengen. De ingrediënten reageren met elkaar en zorgen ervoor dat de nieuwe kleur langdurig in het haar blijft zitten.

Daarbij wordt meestal waterstofperoxide gebruikt, samen met stoffen die helpen om de kleur in het haar te ontwikkelen. Sommige producten bevatten ook ammoniak of een alternatief daarvoor.

De precieze samenstelling verschilt per haarverf. Een ingrediënt dat in bepaalde producten voorkomt, is PPD (p-fenyleendiamine). Deze stof wordt onder andere gebruikt bij het ontwikkelen van donkere haarkleuren.

PPD trok mijn aandacht, omdat het een bekende veroorzaker is van allergische reacties op haarverf.

Waarom kan je huid reageren op haarverf?

Een rood gezicht, jeuk of een branderig gevoel tijdens het verven kan verschillende oorzaken hebben.

Soms raakt de huid geïrriteerd door direct contact met een ingrediënt. De reactie ontstaat dan vaak tijdens of kort na het verven.

Bij een allergie werkt het anders. Je afweersysteem reageert dan op een stof waarvoor je gevoelig bent geworden. Klachten kunnen ook pas uren of dagen later ontstaan, bijvoorbeeld in de vorm van jeuk, eczeem of zwelling.

PPD is een bekende stof die zo’n allergische reactie kan veroorzaken. Ook andere ingrediënten kunnen huidklachten geven.

Een terugkerende huidreactie betekent overigens niet automatisch dat je allergisch bent. Een dermatoloog kan met een huidtest onderzoeken of er sprake is van een contactallergie.

Haarverf komt ook op je hoofdhuid terecht

Bij het bijwerken van de uitgroei komt haarverf meestal rechtstreeks in contact met de hoofdhuid.

Onze huid beschermt ons tegen invloeden van buitenaf, maar houdt niet iedere stof volledig tegen. Van sommige ingrediënten kunnen kleine hoeveelheden via de huid worden opgenomen. Hoeveel dat is, hangt onder meer af van het product en de manier waarop het wordt gebruikt.

Binnen de Europese Unie gelden veiligheidsregels voor cosmetica. Voor verschillende stoffen in haarverf zijn bijvoorbeeld maximale hoeveelheden vastgesteld. Toch kunnen ook producten die aan deze regels voldoen bij sommige mensen huidreacties veroorzaken.

Haarverf en kanker: wat weten onderzoekers?

Tijdens mijn zoektocht kwam ik ook onderzoeken tegen naar mogelijke verbanden tussen haarverf en kanker.

Wetenschappers onderzoeken al tientallen jaren of het gebruik van haarverf samenhangt met een verhoogd risico op bepaalde vormen van kanker.

Daarbij is er een belangrijk verschil tussen mensen die zelf hun haar verven en kappers die beroepsmatig regelmatig met haarverf en andere haarproducten werken.

Het internationale kankeronderzoeksinstituut IARC, onderdeel van de Wereldgezondheidsorganisatie, beoordeelt beroepsmatige blootstelling bij kappers als waarschijnlijk kankerverwekkend. Die beoordeling gaat over het werk als geheel en betekent dus niet dat iedere afzonderlijke haarverf kankerverwekkend is.

Voor mensen die hun eigen haar verven, is het wetenschappelijke beeld minder duidelijk.

Sommige onderzoeken vinden een verband met bepaalde vormen van kanker, terwijl andere onderzoeken dat niet bevestigen. Ook zijn de ingrediënten van haarverf door de jaren heen veranderd.

Er is daarom onvoldoende bewijs om persoonlijk haarverfgebruik als kankerverwekkend te classificeren. Daarmee is ook niet aangetoond dat er helemaal geen risico bestaat.

Voor mij was dit vooral interessante achtergrondinformatie. Mijn eigen huidreacties en de vragen die ik over de ingrediënten had, speelden een grotere rol bij mijn beslissing.

Stoppen met verven was lastiger dan ik dacht

Ik was zo gewend aan mijn gekleurde haar dat ik me nauwelijks kon voorstellen hoe het zou zijn om ermee te stoppen.

De uitgroei vond ik storend en na een kappersbezoek voelde mijn haar altijd weer verzorgd.

Toen ik besloot mijn haar niet meer te verven, moest ik wennen aan mijn eigen haarkleur. Dat vond ik eerlijk gezegd best een ding.

Is natuurlijke haarverf een beter alternatief?

Wie op zoek gaat naar andere soorten haarverf, komt al snel woorden tegen als natuurlijk, plantaardig, mild en ammoniakvrij.

Die termen klinken geruststellend, maar zeggen niet automatisch iets over de kans op een huidreactie.

Ook ammoniakvrije haarverf kan ingrediënten bevatten die irritatie of allergische reacties veroorzaken.

Henna is een bekende plantaardige kleurstof. Bij producten die als zwarte henna worden verkocht, kan PPD zijn toegevoegd. Vooral zwarte henna voor tijdelijke huidtatoeages staat bekend om het risico op ernstige allergische reacties.

Het blijft daarom belangrijk om naar de ingrediënten te kijken, ook bij producten die als natuurlijk worden aangeboden.

Wie tijdens of na het verven regelmatig last krijgt van roodheid, jeuk of zwelling, kan dit het beste met een arts bespreken voordat opnieuw haarverf wordt gebruikt.

Hoe ik er nu naar kijk

Inmiddels verf ik mijn haar niet meer.

Ik mis de afspraken om de zes weken niet en hoef me ook niet meer bezig te houden met het bijwerken van mijn uitgroei. Aan mijn eigen haarkleur ben ik ondertussen gewend geraakt.

Of mijn huidreacties destijds daadwerkelijk door de haarverf kwamen, weet ik niet. Daarvoor is nooit onderzoek gedaan.

Wat begon met nieuwsgierigheid naar een ingrediëntenlijst, eindigde voor mij met het loslaten van een gewoonte die ik jarenlang vanzelfsprekend vond. En eigenlijk bevalt dat me prima.

Bronnen

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *