Onze overstap naar grotendeels plantaardig eten begon ruim vóór de dag van Arnauds diagnose.
Eigenlijk was ik ongeveer een jaar eerder begonnen met mijn eigen zoektocht naar voeding. De aanleiding daarvoor lag bij mijn huid. Sinds mijn 25e heb ik last van rosacea, een chronische huidaandoening. Ik heb zo ongeveer alles geprobeerd wat er te proberen viel: crèmes, behandelingen, adviezen en meerdere laserbehandelingen. Regelmatig zag ik verbetering, maar vroeg of laat kwam de roodheid weer terug.
Op een gegeven moment las ik over de mogelijke samenhang tussen huid en darmen. Dat bleef hangen. Mijn darmen waren vanaf mijn jeugd al een aandachtspunt, waardoor ik steeds nieuwsgieriger werd naar de rol die voeding daarin kon spelen. De vraag die bleef terugkomen was: kan ik mijn huid en darmen ook van binnenuit meer rust geven?
Zo begon ik me te verdiepen in voeding, rustig en stap voor stap. Wat doet sterk bewerkte voeding met je dagelijkse eetpatroon? Waarom zijn vezels zo belangrijk voor je darmen? Wat gebeurt er als je veel meer verschillende plantaardige producten eet? En hoe ziet dat er in een gewone keuken eigenlijk uit?
En toen kwam Arnauds diagnose
Volgens de oncoloog waren er op de PET-CT-scan plekken zichtbaar die op mogelijke uitzaaiingen konden wijzen. Het beeld werd omschreven als een soort kralenketting. Dat bracht veel onzekerheid, angst en verdriet met zich mee.
In de periode daarvoor had Arnaud natuurlijk meegekregen hoeveel ik inmiddels over voeding, darmen en gezondheid had gelezen en uitgezocht. Na die scan begon hij daar zelf anders naar te kijken. We wisten op dat moment nog niet wat die plekken precies betekenden, maar hij vroeg zich wel af of voeding iets kon betekenen in de manier waarop hij zijn lichaam ondersteunde. Heel concreet vroeg hij zich af of hij via voeding zijn afweersysteem zo goed mogelijk kon ondersteunen bij alles wat er op dat moment in zijn lichaam gebeurde
Vanuit die gedachte wilde hij beginnen met wat later onze Leef in Regie Smoothie is geworden. Het gaf hem iets tastbaars om zelf te doen in een periode waarin ontzettend veel buiten onze invloed lag.
Een ervaring die iets in beweging zette
Na ongeveer een maand werd er opnieuw een scan gemaakt. De plekken die eerder zoveel spanning hadden veroorzaakt, bleken later te passen bij reactieve lymfeklieren na de operatie. De opluchting was enorm.
We verbinden daar geen conclusie aan over voeding of de smoothie. Voor ons werd het wél een kantelpunt, omdat Arnaud vanaf dat moment anders naar zijn eigen eetpatroon begon te kijken. De vraag was niet langer alleen of plantaardiger eten iets voor hem zou zijn, maar of hij het echt een eerlijke kans wilde geven.
Hij zei: “Ik wil het drie weken all the way proberen. Want eigenlijk kan ik er niet over oordelen als ik het niet echt geprobeerd heb.”
Dat was bijzonder om te horen van iemand voor wie vlees jarenlang vanzelfsprekend bij een maaltijd had gehoord. Hij wilde zelf ervaren hoe het was om dat vertrouwde patroon tijdelijk los te laten en plantaardiger eten echt een kans te geven.
Van proberen naar plantaardig eten
De eerste weken maakten vooral duidelijk hoe diep vlees in ons eetpatroon verweven zat. Zodra dat vaste middelpunt wegviel, kwam meteen de vraag: wat eten we dan wel?
We moesten opnieuw leren denken over een maaltijd. In de supermarkt andere keuzes maken, op een drukke doordeweekse dag iets verzinnen dat ook echt lekker en makkelijk was, en accepteren dat niet ieder nieuw gerecht meteen een succes werd.
Ook onze smaak moest wennen. Sommige smaken en structuren vonden we in het begin echt lastig. Na een week of twee merkten we dat veel dingen vertrouwder begonnen te smaken en dat we vanzelf meer gingen waarderen wat eerst nog vreemd voelde.
Langzaam verschoof de aandacht van wat we misten naar wat er allemaal bijkwam: meer smaak, meer kleur, meer vezels en veel meer variatie. Sommige gerechten werden blijvers, andere verdwenen na één poging weer uit beeld.
Anderhalve maand later merkte ik hoeveel er inmiddels was veranderd. Tijdens het kerstdiner van zijn werk koos Arnaud uit zichzelf voor het vegetarische menu. Voor iemand bij wie vlees jarenlang vanzelfsprekend bij een maaltijd hoorde, was dat best bijzonder.
In de loop van de tijd merkte Arnaud ook dat hij af en toe bewust voor biologisch rundvlees of kip wilde blijven kiezen. Vlees is daarmee geen automatisme meer, maar een bewuste keuze. Als hij ervoor kiest, vindt hij het belangrijk dat het afkomstig is van een boerderij waar goed voor de dieren wordt gezorgd en dierenwelzijn serieus wordt genomen. Die ruimte past bij hoe wij nu met voeding omgaan en bij wat voor Arnaud goed voelt.
Kleine keuzes die samen richting geven
Zo gingen wij van echte vleeseters naar een grotendeels plantaardig eetpatroon.
Mijn zoektocht begon bij mijn huid en mijn darmen. Door Arnauds diagnose kreeg voeding een andere lading en werd het iets waar we samen steeds bewuster naar gingen kijken: wat eten we iedere dag, waarom kiezen we daarvoor en willen we dat eigenlijk zo blijven doen?
Voeding bepaalt niet alles. Het is wel één van de gebieden waarop we iedere dag opnieuw keuzes maken. Voor ons zit daar een deel van de regie.
Onze verandering begon ook niet met het besluit om voortaan plantaardig te eten. Ze begon met nieuwsgierigheid, veel uitzoeken, nieuwe dingen proberen en steeds opnieuw kijken naar wat bij ons paste. Een ander product in je winkelmandje, een maaltijd zonder vlees die verrassend lekker blijkt of ineens beseffen dat iets vooral op tafel staat omdat je het altijd zo hebt gedaan.
Uiteindelijk veranderde er meer dan alleen wat er op ons bord lag. We gingen anders kijken naar gewoontes die jarenlang vanzelfsprekend waren.
Want hoeveel van wat iedere dag op je bord ligt, heb je ooit echt bewust gekozen?
